Het is eind oktober wanneer een vrouw van 42 jaar je praktijk binnenstapt. Ze vertelt dat ze zich de laatste weken steeds somberder voelt. Zodra de dagen korter worden, merkt ze dat haar energie afneemt en ze steeds meer moeite heeft om de dag door te komen. “Het voelt alsof alles meer moeite kost. Ik heb nergens echt zin in en het liefst blijf ik ’s avonds op de bank zitten. Ik voel me dan moe en zwaar”, zegt ze zuchtend.

De patiënt herkent het patroon van voorgaande jaren. Ook in eerdere najaarsperioden voelde ze zich minder energiek en trok ze zich meer terug. In de lente knapt ze meestal weer op.

Dit jaar ervaart ze meer klachten dan voorheen. Ze is vermoeid, piekert veel en heeft moeite om zich te concentreren. Ze is ook sneller geïrriteerd naar de mensen om haar heen. Vooral in de dagen voor haar menstruatie. Daarnaast heeft ze meer behoefte aan zoetigheid en koolhydraatrijk voedsel. Ze heeft een opgeblazen gevoel na het eten en soms wat zachtere ontlasting.

Hoewel ze voldoende uren slaapt, wordt ze niet uitgerust wakker.

“Ik heb weinig zin om te sporten”, en weer zucht ze, “maar na een wandeling voel ik me soms wel iets beter.”

De menstruatie is regelmatig met normale bloeding en zonder pijnklachten.

Er zijn geen recente grote gebeurtenissen die de klachten duidelijk verklaren.

Tong: bleek en licht gezwollen, met tandafdrukken aan de randen. Het tongbeslag is dun en wit.

Pols: Ruo Mai (weak), met enige spanning (Mai Xian) in de linker Guan-positie.

 

De uitwerking van deze casus publiceren we hier binnenkort

Aanbevolen artikelen

Terug