Nooit te oud om te leren

Acupunctuur is niet mijn eerste carrière, ik ben circa 20 jaar werkzaam geweest als docent in het volwassenonderwijs. Chinese Geneeskunde heeft me altijd geboeid maar ik ben pas ergens op driekwart van mijn ‘eerste carrière’ op het idee gekomen om er iets mee te willen doen. Ik had er zelf het plakkertje op geplakt dat het veel te moeilijk voor mij zou zijn. Waarschijnlijk dacht ik dit omdat je voor Westerse Geneeskunde een zwaar bèta-pakket moet hebben en dat heb ik niet. Achteraf gezien een flauwekul reden. Ik ben begonnen met een shiatsu-opleiding, ik durfde de lat niet al te hoog te leggen, maar toen ik eenmaal die eerste basis had, ontwaakte mijn honger naar meer kennis, begrip en vaardigheden pas goed. Ik besloot toen om toch Acupunctuur te gaan doen, nog steeds met het idee dat het erg moeilijk zou zijn. Ernstig behept met didactische kennis wilde ik zeker weten dat ik me bij de juiste school inschreef. Na mijn gedegen oriëntatie heb ik gekozen voor Academie Bo Yi en daar heb ik geen spijt van gehad. Doorslaggevend argument voor mij was; alle docenten hebben een stevige didactische opleiding gehad en laten zich daar ook op beoordelen aan het eind van iedere les.

Waarom al die twijfel bij mijn opstap naar Chinese Geneeskunde? Nou, ik ben nogal een laatbloeier. Ik ben de 50 al een tijdje gepasseerd en hoe je het ook wendt of keert, leren gaat dan een stuk trager en onthouden is toch lastiger. Maar ik kan de tijd niet terugdraaien dus ik moest het maar doen met wat het was.

Uiteindelijk ben je zelf de belangrijkste sleutel tot succes. Je krijgt goede adviezen van de school, maar het is aan jou om daar wel of niet iets mee te doen. Ik heb mijn uiterste best gedaan om wekelijks voldoende tijd in te ruimen voor lezen, leren en oefenen. Wat betreft dat laatste ben ik mijn klasgenoten bijzonder dankbaar voor hun hulp; ik had een fantastische oefengroep die in de loop van de tijd steeds groter werd.

De lesopbouw van Bo Yi sloot prima aan bij mijn behoeften. In de lessen komen consequent theorie én praktijk aan bod en dat werkt! Onder het toeziend oog van een docent kon ik zoveel mogelijk, datgene wat we net uitgediept hadden, in de praktijk brengen. En dat theoriedeel was ook geen hoorcollege, daar heb ik echt de eindstreep mee gehaald. Iedere docent probeerde op eigen wijze afwisseling en actief meedenken erin te houden; soms met een quizje, soms met groepsopdrachten, soms met regelrechte competitie, soms zelfs met prachtig vormgegeven en geheel in eigen beheer ontwikkelde leerspellen. Uit mijn eigen ervaring als docent weet ik maar al te goed: alleen maar kennis zenden werkt niet. Hersenen hebben afwisseling nodig om informatie binnen te laten komen en te verwerken. Door steeds een onverwachte lesvorm te krijgen bleef mijn brein actief en nieuwsgierig. Het hele studietraject van Bo Yi is gebaseerd op een goed doordachte opbouw. Eerst wordt er een ruwe schets opgezet waarin je een aantal grote lijnen aangereikt krijgt. Hoe verder je vordert, hoe vaker dat deel terugkomt, met diepere nuancering en detaillering. Dit voorkomt dat je in het begin met heel veel gedetailleerde theorie te maken krijgt die je nog niet kunt begrijpen. Wel kun je al een beeld op bouwen van het ‘Chinese denken’ en daarbij is er gekozen voor één duidelijke basis. Zo heb je aan het eind van je studie iets in handen waar je zelf verder op kan bouwen en geen veelvoud aan systemen en denkwijzen waar je alleen maar oppervlakkig kennis van hebt genomen.

Nu sta ik aan het begin van mijn afstudeertraject. Ik heb alleen maar meer respect voor de rijkdom van de Chinese Geneeskunde gekregen. Ik ga mijn ‘vlieguren’ maken en nog heel veel erbij leren. Wat ik al beheers durf ik in de praktijk te brengen. Deze jaren hebben me heel veel gebracht; in kennis, kunde, vaardigheden maar ook in persoonlijke groei. Ik ben misschien een beetje laat gestart maar ik had dit voor geen goud willen missen.

Alexandra

<< terug naar nieuwsoverzicht