“Ondernemer of Therapeut?”

Na jarenlang als bedrijfsleider in ons familiebedrijf te hebben gewerkt, was ik “het ondernemen” wel een beetje zat. Twaalf jaar lang, en van jongs af aan al aan de keukentafel, ging het over niets anders dan het bedrijf: nieuwe projecten, evaluatie van het personeelsbeleid, leasecontracten voor bedrijfswagens, jaarcijfers opstellen, klanten bezoeken en problemen oplossen.

Uit persoonlijk interesse, een beetje als hobby zeg maar, ben ik Chinese Geneeskunde gaan studeren. Maar na twee jaar studeren ging het roer om: dit was leuk: Ik werd therapeut! Niet als hobby, maar van beroep!

Afgestudeerd en vol enthousiasme ging ik aan de slag, inschrijving Kamer van Koophandel, ruimte huren, factuur ontwerpen, boekhouding opzetten. Ik had al een paar jaar ervaring ‘in het groot’ dus dit moest wel lukken.

Gelukkig waren daar ook de eerste “patiënten”, lees: vrienden en familie. Dat is natuurlijkeen beperkte groep. Maar ik voelde wel: dit is wat ik wil doen. Niets maakt me blijer dan patiënten helpen.

Bekenden vroegen vaak: Hoe bevalt dat nu, ondernemer zijn? Of: Hoe gaat het met je bedrijf? Raar, want zo voelde ik me helemaal niet meer: ondernemer. Ik was tenslotte therapeut.

Maar een patiënt, eigenaar van een groot bedrijf, zag dat anders. Je moet toch steeds opnieuw aan patiënten komen (gelukkig slaan de behandelingen inderdaad aan, en zijn patiënten na een aantal keer uitbehandeld ;-)). En alle regelgeving dan? En de verzekeraars?

Zo had ik het nog niet bekeken. Dat was inderdaad een hele klus geweest: marketing, website maken, verdiepen in BTW-aangifte (dat deed in ons familiebedrijf de boekhouder, nu moet ik het zelf doen), verdiepen in regelgeving omtrent patiëntdossiers, beroepsvereniging en vergoedingen van verzekeraars.

Pfff…Ben ik dus eigenlijk nog steeds ondernemer…

Maar dus wel met het leukste beroep dat er is!

Corina